Japońska kuchnia — UNESCO niematerialne dziedzictwo. Sushi, ramen, tempura, washoku. Świeżość, sezonowość, delikatność. Tokio najwięcej gwiazdek Michelin świata.
Sushi
Sushi — okres Edo. Nigiri, maki, chirashi, sashimi. Tuńczyk, łosoś, jeżowiec, krewetka, kalmar. Tsukiji→Toyosu rynek. Sushi taśmowe popularne, Ginza luksus.
Ramen
Ramen — chińskie pochodzenie, zjaponizowane. Sojowy, miso, solny, tonkotsu bulion. Makaron, chashu, szczypior, menma, jajko. Regionalnie: Hakata tonkotsu, Sapporo miso, Tokio shoyu.
Tempura
Tempura — krewetki, warzywa w lekkim cieście, smażone. Portugalskie pochodzenie (XVI w.), japońska perfekcja. Z sosem tentsuyu i tartą rzodkwią daikon.
Washoku
Washoku UNESCO. Ichiju-sansai — ryż, zupa, 3 dodatki. Fermentowane: miso, sos sojowy, natto, pikle. Sezonowość (shun) esencjonalna.
Yakiniku, Sukiyaki, Shabu
Yakiniku — koreańskie pochodzenie. Wołowina wagyu (Kobe, Matsusaka, Omi) — najlepsza świata. Sukiyaki, shabu-shabu — hot pot, rodzinne danie.
Słodycze
Wagashi — sezonowe. Yokan, daifuku, dango, monaka, sakura mochi. Lody matcha. Dorayaki. Słodycze convenience store — pudding, ptyś, roll cake.
Alkohol i herbata
Sake — narodowy napój, różni się regionem (Nada, Fushimi, Niigata). Shochu (batat, jęczmień). Whisky — Yamazaki, Hibiki, światowy top. Zielona herbata — matcha, sencha, genmaicha.